دبيرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران تهران
5 آذر 87 برابر با 25 نوامبر 2008
آزادی از عدالت زاده و با اندیشه سروده میشود با دیوار شعر و با زندان فریاد میشود، با بیگانه باطل و با استبداد تکهای نان میشود. آزادی اگرحق است گرفتنی است و اگر هزینه دارد پرداختنی است

برداشت من این است که اگر شهروندان ایرانی بگویند خیر اما اگر ولی امر مسلمین ( روشن نیست مسلمانان ایران یا جهان! ) بفرمایند خیر باید دیدگاه ایشان انجام شود از آنجا که وی نایب آغای پنهان هستند ( روشن نیست که این نیابت چگونه به ایشان رسیده ) باید گردن نهیم.
پس این چگونه جمهوریتی است؟
آیا این اصل شباهتی با سلطنت مطلقه ندارد؟